al bijna twee jaar hier aan het woord. soms wou ik dat iemand me in de reden viel. mijn keel wordt soms schor, en af en toe verlies ik mijn focus, zie ik dingen niet meer scherp.

wie jullie ook zijn: dank voor het blijven lezen, het was een bewogen tijd.
veel liefs voor 2015.

ik zit in oostenrijk in een kamer die niet van mij is. voor het raam hangt een slinger kerstlichtjes, achter het raam worden de straten en daken gewit met sneeuw. grijze wolken zijn tot straatniveau gezakt en de berg tegenover ons lijkt te zijn verdwenen.

aan tafel worden kersthapjes geprepareerd en een maaltijd in de oven gestoken en stiekem, heel stiekem, wou ik dat ze hier kon zijn. soms niet. nu wel. 

voor ik ga slapen, denk ik vaak aan haar. ik weet niet waarom, maar op de een of andere manier gebeurt het de laatste tijd gewoon.

soms vraag ik me af wat ze dagelijks doet. wat ze in haar thee doet of waar ze op verloren momenten over droomt. hoe ze haar naam zegt en wat ze ziet als ze haar ogen sluit.

amai. verzot. schat.

soms denk ik haar wil kussen. soms figuurlijk, af en toe oprecht. soms alleen om te kijken wat er zou gebeuren, maar altijd met liefde. ze lijkt een soort zon die bij mijn maan past, hartwarmend en niet te doven en ik sta in haar lichtstraal. 

ik hou van haar, vaak als een zus, soms als iets onbenoembaars en dat voelt misschien wat raar. en tussen mij en haar voelt het zo logisch. zo vanzelf sprekend, net als het feit dat de lucht altijd blauw is, de oceaan zout en de zon elke dag wel ergens opkomt. 

niet altijd hetzelfde, maar toch zo vanzelfsprekend. verweg over de grens, maar altijd dichtbij me.

uitgegumd

zes jaar geleden was de eerste keer dat we met elkaar praatten. vier jaar geleden kenden we elkaar zo goed. drie jaar geleden lag ik naast je op jou bed, niet slapend maar niet helemaal wakker. ik had mijn hand in je haar en we zeiden niets, maar jij wist het en ik wist het: dit was een doodlopend zandpad, niet de eindeloze snelweg waar ik van gedroomd had (en jij misschien ook niet). een jaar geleden kwam je hier plotseling, vier dagen lang. uit het niets sliep je naast me op een matras op de grond en dat was het. daarna ging je weg met weinig woorden en een vluchtige knuffel. nog nooit hadden weinig gebaren zo veel betekend.

een jaar later in november draai ik me om in mijn bed. ik lig wakker en ik denk. waarde, tijd en geld en nog honderd andere dingen hebben we in deze vriendschap gestoken. het voelt een beetje als een uitgegumd verhaal. nu is het over, en niet eens officieel. zomaar, zijn we uit elkaar getrokken door de tijd als twee helften uitgekauwde kauwgom. de slierten hangen nog als futloze verjaardagsslingers, maar we zijn niet meer zo samen.

het besef beukt tegen me aan als de wind tegen de ramen op dit moment en ik druk mijn ogen dicht. ik besef dat niets voor altijd is, ik besef dat jij nooit de perfecte beste vriendin was, ik besef dat we te veel uit elkaar zijn gegroeid om ooit weer samen geplakt te worden en ik besef dat ons einde niet ook mijn einde hoeft te betekenen. de volgende dag vertel ik het aan mijn (nu) beste vriendin, degene die ik nu nog over heb. ze zegt dat ze me gelooft en met me meeleeft. dat ze sebiet zichzelf vanuit antwerpen naar mij wil toe teleporteren, mojito's voor me wil schenken en samen met mij high school musical wil kijken. dat het kwijtraken van beste vrienden altijd hard aankomt en dat alles ooit beter zal worden. ooit.

soms vergeet ik liever dat ik besta,
zoals vandaag
dan ik schrijf mijn naam in raamcondens,
maar veeg hem beschaamd weg
ik kijk in spiegels,
maar schud mijn hooft en kijk de andere kant op
ik schrijf fictie en ik schrijf wel aardig,
maar niets klinkt zoals zou moeten
en ik zie het in pixels op mijn scherm:
ik ben weggeknipt uit je leven
niets is zoals het hoort en alles is zoals het was.

ik was ooit een vriendin,
een lief en een beste vriendin.
ik had een meisje en een cariad.

nu zijn er 22 maanden verstreken
en heb ik geen van beiden meer.
alleen nog een kat en een beste vriendin.

en ik ben stiekem veel gelukkiger.

your words

my love

were lost

in the sea

set apart

like you

and me